Ένας από τους πιο ωραίους τίτλους δίσκων, ένα από τα πιο ωραία ονόματα, ένα από τα πιο ωραία εξώφυλλα και (κυρίως) ένα καταπληκτικό (διπλό) album. Δεκατρία κομμάτια, κοντά μιάμιση ώρα, εκπληκτικής μουσικής. Θα έχετε διαβάσει και για τις επιρροές τους, ναι My Bloody Valentine, πολλα 80s, κάποιες φορές αποφασίζουν να βρωμίσουν λίγο παραπάνω τον ήχο τους, ενώ άλλες όπως στο Telephony, ακόμα και ο Hooky, θα ζήλευε τις μπασογραμμές τους, και στο δικό μου μυαλό δεν μπόρεσαν να μην έρθουν δύο από τους περυσινούς αγαπημένους δίσκους οι To Kill A Petty Bourgeoisie για το shoegaze κυρίως, αλλά ακόμα περισσότερο οι, σχεδόν λατρεμένοι, A Place To Bury Strangers, που είναι πολύ κοντά στον ήχο των Have a Nice Life.
Από το Connecticut των ΗΠΑ, ο Dan και ο Tim είναι οι Have a Nice Life και το Deathconsciousness τους. Οι ίδιοι το χαρακτηρίζουν σκοτεινό δίσκο. Κατά τη γνώμη μου, μέσα του, παρά τη μελαγχολία του, έχει πολύ φως και πολύ ελπίδα, εγώ τουλάχιστον ένιωσα πολύ γεμάτος αφού άκουσα αυτόν εδώ το δίσκο. Και πώς να μη νιώσεις έτσι με τέτοια μουσική.
2 comments:
Ο δίσκος των Have a Nice Life είναι όντως φοβερός. Έχω φάει ένα μικρό κολληματάκι μαζί του τον τελευταίο καιρό. Ο/Η dreary άφησε ένα comment στο blog μου για το album της Μαρίας Βουμβάκη. Αν το έχετε στείλτε μου ένα link στο vencerem@gmail.com σας παρακαλώ. Ευχαριστώ πολύ!!!!!
Δυστυχως δεν τα εχω ουτε εγω ολοκληρα, μονο πολυ σκορπια πραγματα...
Post a Comment