Τελικά, ο δίκσος τους ήταν τόσο καλός όσο τον περίμενα. Κινηματογραφική μουσική, όπως είναι αναμενόμενο αφού μιλάμε για ένα άτυπο soundtrack, στη βωβή ταινία του Μίκιο Ναρούζε Yogoto No Yume, πολύ μελαγχολική, χωρίς πρωτοτυπίες και πειραματισμούς αλλά γεμάτη συναισθήματα. Βέβαια, δεν ξέρω αν θα ταίριαζε με την ταινία του Ναρούζε (γιατί δεν την έχω δει), αλλά να πω την αλήθεια δε με απασχολεί ιδιαίτερα, αφού εγώ δεν μπορώ να το κρίνω ως soundtrack ταινίας, αλλά εντελώς ανεξάρτητα από αυτήν.
Από κομμάτια, όπως είχα γράψει ξεχωρίζω το Calendar, που είχα πρωτοακούσει στο cd του muzine, αλλά και τα At The Bar (και τα τρία), Sudative Luminareten, Father & Son και γενικότερα όλος ο δίσκος έχει κομμάτια εξαιρετικά. Επίσης, όμορφο και το artwork του cd. Πρόκειται, λοιπόν, για μια από τις καλύτερες φετινές δουλειές και είμαι σίγουρος ότι θα είναι αρκετά ψηλά στη φετινή μου λίστα με τα καλύτερα.
Sunday, 6 July 2008
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
0 comments:
Post a Comment