Bersarin Quartett

Αυτό που με κράταγε να ακούσω το δίσκο του Thomas Bucker - Bersarin Quartett, ήταν ότι παντού έβρισκα να συνοδεύεται από τον απεχθή σε εμένα όρο, ambient. Αλλά όχι, εδώ δεν έχουμε παγωμένη μουσική που να ταιριάζει σε αεροδρόμια, σουπερ μαρκετ, μετρό και γενικώς Δ.Χ χώρους. Μάλλον, αυτό εδώ το (ακόμα ένα) γερμανικό αριστούργημα, ταιριάζει περισσότερο στη σκοτεινή κινηματογραφική αίθουσα, και ακόμα περισσότερο αν μπαίνεις σε αυτή βιαστικά για να γλιτώσεις από καταρρακτώδη βροχή. Ο λαός Bersarin Quartett, θέλει. Όχι, εντάξει, ακόμα μπουζούκια θέλει ο λαός...