Κατά τη γνώμη μου το Memoryhouse (2003), είναι ότι καλύτερο έχει γράψει ο Max Richter, βέβαια πιθανόν να πω το ίδιο ακούγωντας οποιοδήποτε από τα τέσσερα άλμπουμς που έχει κυκλοφορήσει, και το Sarajevo είναι ίσως το καλύτερο κομμάτι του. Είναι αλήθεια μεγάλος συνθέτης, είναι καταπληκτικό το πόσο μπορεί να σου μεταφέρει μία εικόνα. Αν έκανα ποτέ ταινία ο Max Richter θα ήταν σίγουρα η δεύτερη επιλογή για να γράψει το soundtrack. Και η θέση είναι πολύ τιμητική (γιατί του την προσφέρει το έγκριτο yellowstickytrap) και κυρίως γιατί στην πρώτη βρίσκεται ο Arvo Part.
5 comments:
Αν και το Songs from before περιλαμβάνει τα αγαπημένα μου Autumn Music κι εγώ το ίδιο θα ψήφιζα. Οι Postcards με απογοήτευσαν (αρκετές δανεισμένες ιδέες και αίσθηση δειγματολογιου), αλλά θέλοντας να πιστεύω πως έκανα λογοπαίγνιο με τον τίτλο του δίσκου, τον συγχωρώ.
Ο Arvo Part είναι τεράστιο κεφάλαιο, μαζί με τον Gorecki (κατά τη γνώμη μου) και οι επιρροές του είναι εμφανής κυρίως στους Σκανδιναυούς μινιμαλιστές κι οχι μόνο (τις προάλλες άκουγα και το festival των Sigur Ros και μου ήρθε στο μυαλό). Το Cantus in Memoriam Benjamin Britten δεν είναι εκπληκτικό ;
Καλό απόγευμα
(πως *έκανε λογοπαίγνιο)
Το Cantus In Memoriam Benjamin Britten νομιζω οτι πρεπει να το διδασκουνε σε καθε σοβαρη μουσικη ακαδημια. Μιλαμε για συγκλονιστικο κομματι οπως και τα περισσοτερα του.
Το POstcards εμενα μου αρεσε, ισως οχι τοσο οσο τα προηγουμενα (νομιζω οντως εκανε λογοπαιγνιο, παντως), ειναι παντως εκπληκτικος συνθετης ο richter.
ΥΓ Λες γι'αυτο να μου αρεσει τοσο το Festival των sigur ros;
theos a Part-->edw eixa anevasei ena dyo aristourgimata!opoios pistos..http://gyrinos.blogspot.com/
thanx gyrino!!!
Post a Comment