* Τον Νοέμβριο του 1980 δολοφονούνται από αστυνομικούς των ΜΑΤ κατά τη διάρκεια της πορείας για την επέτειο του Πολυτεχνείου η νεαρή εργάτρια Σταματίνα Κανελλοπούλου και ο 26χρονος Ιάκωβος Κουμής. Απομονώνουν την πρώτη στη βιτρίνα, στη γωνία Βουκουρεστίου και Πανεπιστημίου, και την χτυπούν με κλομπ αλύπητα -σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής. Με κλομπ συνέτριψαν το κρανίο του Κουμή.
* Τον Αύγουστο του 1985 ο αστυνομικός Νίκος Σταθόπουλος πυροβολεί και σκοτώνει την Αμερικανίδα Κάθριν Τζον Μπουλ, 22 χρόνων, μετά την άρνηση της τελευταίας να γίνει έλεγχος στο αυτοκίνητό της.
* Τον Νοέμβριο του 1985 λίγες ώρες μετά την πορεία για την επέτειο του Πολυτεχνείου πέφτει νεκρός στη Στουρνάρη από σφαίρα του αστυνομικού Αθ. Μελίστα ο 15χρονος Μιχάλης Καλτεζάς.
* Τον Φεβρουάριο του 1986 ο 17χρονος Μανώλης Κανδανολέων, που επέβαινε σε κλεμμένο αυτοκίνητο, πυροβολήθηκε στο κεφάλι από τρεις αστυνομικούς.
* Τον Μάρτιο του 1990 στην Πρέβεζα ο αστυφύλακας Γρηγόρης Σπυράκος πυροβόλησε και σκότωσε τον 15χρονο μαθητή Δημήτρη Κίκερη. Το θύμα ήταν παγιδευμένο στην τουαλέτα «βιντεάδικου», που λίγο πριν είχε επιχειρήσει να διαρρήξει.
* Τον Απρίλιο του 1993 ο αρχιφύλακας Ηλίας Σταματόπουλος σκότωσε εν ψυχρώ τον 25άχρονο σερβιτόρο Γιάννη Τζίτζη σε μπαρ.
* Τον Ιανουάριο του 1994 ο αστυνομικός Ευάγγελος Λαγογιάννης σκοτώνει με 4 σφαίρες τον 28χρονο μουσικό Θοδωρή Γιάκα, επειδή αρνήθηκε να σταματήσει σε εξακρίβωση στοιχείων.
* Τον Ιανουάριο του 1996 σε αστυνομική επιχείρηση-σκούπα κατά Αλβανών στη Σκάλα Ωρωπού ο αστυνομικός Διονύσης Καρακάιδος σκοτώνει έναν Αλβανό.
* Τον Ιούνιο του 1996 ο αγροφύλακας Αθ. Μάτος σκοτώνει τον 20χρονο Φαντίλ Ναμπούζι για δύο καρπούζια που πήγε ο τελευταίος να κλέψει.
* Τον Νοέμβριο του 1996 σε «επιχείρηση» της Αστυνομίας έξω από τη Λιβαδειά για τον εντοπισμό φυγόδικου ο αστυφύλακας Δημήτρης Τρίμης πυροβόλησε σχεδόν εξ επαφής και σκότωσε τον 45χρονο Τσιγγάνο Τάσο Μουράτη μπροστά στα μάτια ενός από τα τρία παιδιά του.
* Τον Αύγουστο του 1998 στον Πειραιά ο ανθυπαστυνόμος Δημήτρης Τσαγκράκος πυροβόλησε και σκότωσε τον 26χρονο Ηλία Μέξη έξω από το τμήμα Μεταγωγών επειδή δεν σταμάτησε σε σήμα του για έλεγχο.
* Τον Οκτώβριο του 1998 στο κέντρο της Θεσσαλονίκης ο ανθυπαστυνόμος Κυριάκος Βαντούλης σκότωσε τον 17χρονο Γιουγκοσλάβο μαθητή Μάρκο Μπουλάτοβιτς, ο οποίος επισκεπτόταν με συμμαθητές του την Ελλάδα.
* Τον Φεβρουάριο του 2000 στη Λούτσα ο υπαστυνόμος Θοδωρής Χαλουλάκος πυροβολεί αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν τέσσερις νέοι, επειδή όπως είπε «τους θεώρησε ύποπτους για διακίνηση ναρκωτικών». Η σφαίρα καρφώθηκε στη σπονδυλική στήλη του 18χρονου μαθητή Σωτήρη Κατσιώτη και τον άφησε παράλυτο.
* Τον Μάρτιο του 2000 στην Ανω Πόλη Θεσσαλονίκης ο 18χρονος ομογενής από την πρώην ΕΣΣΔ Νικόλαος Λεωνίδης έπεσε νεκρός από τα πυρά του αστυνομικού Γιώργου Ατματζίδη, γιατί δεν σταμάτησε σε σήμα για έλεγχο.
* Τον Οκτώβριο του 2001 στο Ζεφύρι ο αστυφύλακας της Αμεσης Δράσης Γ. Τυλιανάκης πυροβόλησε στο κεφάλι τον αθίγγανο Μαρίνο Χριστόπουλο, 21 ετών, επειδή δεν σταμάτησε σε μπλόκο.
* Τον Νοέμβριο του 2001 στην πλατεία Αμερικής ο αστυφύλακας Γιάννης Ριζόπουλος πυροβόλησε στο κεφάλι τον 20χρονο Αλβανό Σεντγκάκ Σελνίκου μέσα σε καφετέρια, όταν απείλησε με μαχαίρι τον ίδιον και άλλους τέσσερις συναδέλφους του που είχαν ήδη προτεταμένα τα όπλα τους.
* Τον Δεκέμβριο του 2003 ο 22χρονος Ηρακλής Μαραγκάκης πυροβολείται στο κεφάλι από άνδρες του Τμήματος Αστυνομικών Επιχειρήσεων Ρεθύμνου, γιατί το αυτοκίνητο που επέβαινε μαζί με δυο άλλους νεαρούς δεν σταμάτησε για έλεγχο. Μ.Δ.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 08/12/2008
Φυσικά, για όσα γίνονται το θέμα είναι πολύ πιο βαθύ, δεν πρόκειται για τον κακό μπάτσο που σκότωσε ένα παιδί, πλέον είναι σαφές αυτό. Είναι πολλά παραπάνω, είναι μία κοινωνία που νοσεί, που είναι σάπια ως το μεδούλι. Και είναι και η "δημοκρατία" βέβαια...
Φυσικά, για όσα γίνονται το θέμα είναι πολύ πιο βαθύ, δεν πρόκειται για τον κακό μπάτσο που σκότωσε ένα παιδί, πλέον είναι σαφές αυτό. Είναι πολλά παραπάνω, είναι μία κοινωνία που νοσεί, που είναι σάπια ως το μεδούλι. Και είναι και η "δημοκρατία" βέβαια...
2 comments:
«Τη μετατροπή του κατηγορητηρίου για τους τέσσερις από τους επτά αστυνομικούς που εμπλέκονται στην υπόθεση του Κύπριου φοιτητή πρότεινε ο εισαγγελέας της έδρας.
Συγκεκριμένα, πρότεινε τη μετατροπή από απρόκλητη-επικίνδυνη σωματική βλάβη σε επικίνδυνη σωματική βλάβη, καθώς και την απαλλαγή του πρώην διοικητή της Ασφάλειας.»
Κανένας υψηλά ιστάμενος δε φαίνεται να νιώθει τι γίνεται και να καταλαβαίνει γιατί φτάσαμε εδώ που φτάσαμε (… τις βαθύτερες αιτίες, όχι την αφορμή που ξεχείλισε το ποτήρι), ώστε ν’ αλλάξει κάτι, επιτέλους, στη νοοτροπία του τσαμπουκά που κουβαλούν στο πετσί τους όλοι οι ασυνείδητοι, απ’ όπου κι αν προέρχονται, ό,τι κι αν εκπροσωπούν.
Δεν είναι μόνο το περίστροφο όπλο… είναι και το καδρόνι και η πέτρα και η μολότοφ… είναι και το τιμόνι που πιάνει στο χέρι του ο μεθυσμένος και θερίζει τα παιδάκια που περιμένουν στη στάση το λεωφορείο ή το νυστέρι που κρατάει ο χασάπης. Όπλο είναι και η πένα, το μικρόφωνο κι η κάμερα … όπλο είναι και η στολή (…η όποια στολή, από το ράσο μέχρι την τήβεννο), το πόστο, ο διοικητικός θόκος, ο νόμος, η ψήφος και –κυρίως πια- το χρήμα. Κανένας μας λοιπόν, δε μπορεί να ισχυριστεί πως είναι εντελώς άοπλος. Αν κάνουμε λανθασμένη χρήση των όπλων μας, σημαίνει είτε πως είμαστε ανίκανοι και ηλίθιοι, είτε πως είμαστε λαμόγια και τα όπλα βρέθηκαν στα χέρια μας με πλάγιους τρόπους, χωρίς πραγματικά να τα αξίζουμε. Άλλη εξήγηση δε μπορώ να δώσω για την αλαζονική συμπεριφορά. Εκείνος που, ανά πάσα στιγμή, έχει επίγνωση της θέσης του, των πράξεών του και των όπλων που έχει στα χέρια του, δεν τσαμπουκαλεύεται.
Post a Comment