ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!

(το μπλογκ αυτό είχε ξεκινήσει σαν αμιγώς μουσικό, αλλά επειδή έτσι απλούστατα δεν είχε κανένα λόγο να συνεχίσει να υπάρχει θα παπαρολογώ για διαφορά ζητήματα και σε λίγες μέρες θα βγάλω και το πολυαναμενομενο top 20, αφου πρωτα δω τι βαλανε οι αλλοι, ακουσω τις επιλογες τους, που δεν ακουσα μεσα στη χρονια οπότε και επειδή ξέρω ότι ο ελληνικός λαός περιμένει εναγωνίως τις φετινές επιλογές μου κατά τις 4-5 Ιανουαρίου να συντονιστεί με το μπλογκ μας).

Γράφω, λοιπόν, ανήμερα Χριστούγεννα, αφ'ενός γιατί τώρα βρήκα χρόνο και αφ'έτέρου για να σας εκφράσω τα ειλικρινή και βαθιά συλληπητήρια μου. Για μένα, για σας, γιια όλους. Ζούμε σε μία χώρα νεκρή, νεκρή απ'όλες τις απόψεις, πώς το είχε πει ο Αγγελόπουλος μέσω του Βέγγου, στο Βλέμμα του Οδυσσέα : σε μια χώρα που εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια δεν έχει γίνει τίποτα. Νεκρή πνευματικά, ανίκανη να σκεφτεί, να αντιδράσει και το κυριότερο να δημιουργήσει, γιατί δεν είναι δυνατόν να υπάρχει φαντασία σε αυτή τη χώρα, όταν όλες οι γενιές που αυτή τη στιγμή μπορείς να βρεις στη ζωή, έχουν μεγαλώσει χωρίς μέλλον, χωρίς φαντασία, χωρίς πνευματικότητα, χωρίς, χωρίς, χωρίς...μέσα στη σύψη, στα συμφέροντα, στη χώρα όπου βρίσκει τόπο έκφρασης η χειρότερη μορφή καπιταλισμού. Τη νέκρωση τη διακρίνεις παντού. Τη συναισθηματική και την ηθική, αυτό τον τόπο που δεν έχει κανένα έρεισμα, τίποτα να κρατηθεί και να κρατήσει, αυτό τον τόπο που δε φταίει ποτέ κανείς, που ποτέ κανείς δεν παραιτείται παρά μόνο είτε προσυνεννοημένα, είτε για να κάνει ηρωική έξοδο και που κανείς δε σέβεται αυτόν που ζει μαζί του, γιατί μαζί ζούμε με αυτόν που μένει στην απέναντι πολυκατοικία, μοιραζόμαστε τον ίδιο ζωτικό χώρο. Ότι έγινε μετά την 6η του Δεκέμβρη, σιγά σιγά κατακάθεται. Φεύγει η οργή και οι περιττοί συναισθηματισμοί και παίρνουμε μία απόσταση από τα γεγονότα, που επιτρέπει να τα κρίνεις σαν ολότητα. Όχι τι έγινε εκείνες τις μέρες, αλλά γιατί και αν πρόκειται να αλλάξει κάτι. Βέβαια, στο τελευταίο η απάντηση είναι ένα όχι τεράστιο. Γιατί είναι ζητήματα παιδείας και νοοτροπίας αυτά στα οποία υστερούμε. Και αυτά αλλάζουν με το χρόνο και από μέσα προς τα έξω.

καλά χριστούγεννα, λοιπόν...