Ε δίπλα ήμουνα να μην πήγαινα να τους δω; Ειδικά όταν, η αρχική ημερομηνία συναυλίας τους στην Ελλάδα, έκανε αδύνατο σε μένα το να παρακολουθήσω μία συναυλία τους (τώρα που άλλαξε όμως θα υπάρξει και δεύτερη φορά). Η συναυλία ήταν προγραμματισμένη για τις 8 'ωρα Δανίας. Ξεκίνησε με ένα εικοσάλεπτο καθυστέρηση. Για τις επόμενες 2 ώρες και 20 λεπτά (ναι τόσο μείνανε στη σκηνή) λίγα μπορώ να πω. Θα πω ότι είπαν αποκλειστικά τραγούδια από το Silence Is Sexy και μετά, αυτό μπορεί αρχικά να με στενοχώρησε γιατί σίγουρα θα ήθελα να ακούσω το Armenia ή το Futter Mein Ego, αλλά τελικά αυτό προσέθεσε στη συναυλία αφού οι Neubauten, έιναι ένα συγκρότημα με παρόν (που σίγουρα δεν έχει καμία σχέση με το παρελθόν, ή μάλλον έχει μικρή σχέση), γιατί δεν είναι συγκρότημα που ήρθε να μας τα πάρει και να μας εντυπωσιάσει παίζοντας τραγούδια που γράφτηκαν προ 25ετίας και γιατί είδα πρώτη φορά συγκρότημα να αντιμετωπίζει ένα κομμάτι του όπως του αρμόζει, ως μία κατάθεση ψυχής, την οποία δεν μπορεί να ερμηνεύεις όταν δε σε εκφράζει. Άριστες εκτελέσεις από το σιδηρουργείο στο βάθος της σκηνής, ο Moser, ο Ash Wednesday και μάλλον και ο Arbeit, ήταν καλοί αλλά η παρουσία τους ήταν ας πούμε λίγη, σε σχέση με τους άλλους τρεις (Bargeld, Unruh, Hacke).
Κάπου στη μέση του ανκορ άρχισαν να τραβάνε χαρτάκια από μία τσάντα, τα οποία τους λέγανε τι να κάνουνε ο καθένας πάνω στη σκηνή, σε ένα αυτοσχεδιαστικό κομμάτι, και ομολογώ οτι αν και ο αυτοσχεδιασμός που ακούσαμε δεν ήταν κάτι το συναρπαστικό, η ιδέα ήταν πολύ ωραία, αλλά η μετριότητα του αυτοσχεδιαστικού κομματιού μας έκανε να σκεφτόμαστε πώς θα ήταν να βλέπαμε αυτό το συγκρότημα πριν 25 χρόνια...
Τέλος, να πούμε κάτι για τον εκπληκτικό χώρο του Vega. Σαφέστατα, ωραιότερος, συναυλιακότερος, ζεστότερος από οποιονδήποτε άλλον έχω πάει, αλλά αυτό που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση ήταν ο άψογος ήχος. Ούτε μπάσα που σου διαλύουν το νευρικό σύστημα αφού δεν καταφέρνεις να ακούσεις τη μουσική, ούτε άλλα παρόμοια προβλήματα.
