ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!

(το μπλογκ αυτό είχε ξεκινήσει σαν αμιγώς μουσικό, αλλά επειδή έτσι απλούστατα δεν είχε κανένα λόγο να συνεχίσει να υπάρχει θα παπαρολογώ για διαφορά ζητήματα και σε λίγες μέρες θα βγάλω και το πολυαναμενομενο top 20, αφου πρωτα δω τι βαλανε οι αλλοι, ακουσω τις επιλογες τους, που δεν ακουσα μεσα στη χρονια οπότε και επειδή ξέρω ότι ο ελληνικός λαός περιμένει εναγωνίως τις φετινές επιλογές μου κατά τις 4-5 Ιανουαρίου να συντονιστεί με το μπλογκ μας).

Γράφω, λοιπόν, ανήμερα Χριστούγεννα, αφ'ενός γιατί τώρα βρήκα χρόνο και αφ'έτέρου για να σας εκφράσω τα ειλικρινή και βαθιά συλληπητήρια μου. Για μένα, για σας, γιια όλους. Ζούμε σε μία χώρα νεκρή, νεκρή απ'όλες τις απόψεις, πώς το είχε πει ο Αγγελόπουλος μέσω του Βέγγου, στο Βλέμμα του Οδυσσέα : σε μια χώρα που εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια δεν έχει γίνει τίποτα. Νεκρή πνευματικά, ανίκανη να σκεφτεί, να αντιδράσει και το κυριότερο να δημιουργήσει, γιατί δεν είναι δυνατόν να υπάρχει φαντασία σε αυτή τη χώρα, όταν όλες οι γενιές που αυτή τη στιγμή μπορείς να βρεις στη ζωή, έχουν μεγαλώσει χωρίς μέλλον, χωρίς φαντασία, χωρίς πνευματικότητα, χωρίς, χωρίς, χωρίς...μέσα στη σύψη, στα συμφέροντα, στη χώρα όπου βρίσκει τόπο έκφρασης η χειρότερη μορφή καπιταλισμού. Τη νέκρωση τη διακρίνεις παντού. Τη συναισθηματική και την ηθική, αυτό τον τόπο που δεν έχει κανένα έρεισμα, τίποτα να κρατηθεί και να κρατήσει, αυτό τον τόπο που δε φταίει ποτέ κανείς, που ποτέ κανείς δεν παραιτείται παρά μόνο είτε προσυνεννοημένα, είτε για να κάνει ηρωική έξοδο και που κανείς δε σέβεται αυτόν που ζει μαζί του, γιατί μαζί ζούμε με αυτόν που μένει στην απέναντι πολυκατοικία, μοιραζόμαστε τον ίδιο ζωτικό χώρο. Ότι έγινε μετά την 6η του Δεκέμβρη, σιγά σιγά κατακάθεται. Φεύγει η οργή και οι περιττοί συναισθηματισμοί και παίρνουμε μία απόσταση από τα γεγονότα, που επιτρέπει να τα κρίνεις σαν ολότητα. Όχι τι έγινε εκείνες τις μέρες, αλλά γιατί και αν πρόκειται να αλλάξει κάτι. Βέβαια, στο τελευταίο η απάντηση είναι ένα όχι τεράστιο. Γιατί είναι ζητήματα παιδείας και νοοτροπίας αυτά στα οποία υστερούμε. Και αυτά αλλάζουν με το χρόνο και από μέσα προς τα έξω.

καλά χριστούγεννα, λοιπόν...

Διακοπή για Διαφημίσεις

* Τον Νοέμβριο του 1980 δολοφονούνται από αστυνομικούς των ΜΑΤ κατά τη διάρκεια της πορείας για την επέτειο του Πολυτεχνείου η νεαρή εργάτρια Σταματίνα Κανελλοπούλου και ο 26χρονος Ιάκωβος Κουμής. Απομονώνουν την πρώτη στη βιτρίνα, στη γωνία Βουκουρεστίου και Πανεπιστημίου, και την χτυπούν με κλομπ αλύπητα -σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής. Με κλομπ συνέτριψαν το κρανίο του Κουμή.

* Τον Αύγουστο του 1985 ο αστυνομικός Νίκος Σταθόπουλος πυροβολεί και σκοτώνει την Αμερικανίδα Κάθριν Τζον Μπουλ, 22 χρόνων, μετά την άρνηση της τελευταίας να γίνει έλεγχος στο αυτοκίνητό της.

* Τον Νοέμβριο του 1985 λίγες ώρες μετά την πορεία για την επέτειο του Πολυτεχνείου πέφτει νεκρός στη Στουρνάρη από σφαίρα του αστυνομικού Αθ. Μελίστα ο 15χρονος Μιχάλης Καλτεζάς.

* Τον Φεβρουάριο του 1986 ο 17χρονος Μανώλης Κανδανολέων, που επέβαινε σε κλεμμένο αυτοκίνητο, πυροβολήθηκε στο κεφάλι από τρεις αστυνομικούς.

* Τον Μάρτιο του 1990 στην Πρέβεζα ο αστυφύλακας Γρηγόρης Σπυράκος πυροβόλησε και σκότωσε τον 15χρονο μαθητή Δημήτρη Κίκερη. Το θύμα ήταν παγιδευμένο στην τουαλέτα «βιντεάδικου», που λίγο πριν είχε επιχειρήσει να διαρρήξει.

* Τον Απρίλιο του 1993 ο αρχιφύλακας Ηλίας Σταματόπουλος σκότωσε εν ψυχρώ τον 25άχρονο σερβιτόρο Γιάννη Τζίτζη σε μπαρ.

* Τον Ιανουάριο του 1994 ο αστυνομικός Ευάγγελος Λαγογιάννης σκοτώνει με 4 σφαίρες τον 28χρονο μουσικό Θοδωρή Γιάκα, επειδή αρνήθηκε να σταματήσει σε εξακρίβωση στοιχείων.

* Τον Ιανουάριο του 1996 σε αστυνομική επιχείρηση-σκούπα κατά Αλβανών στη Σκάλα Ωρωπού ο αστυνομικός Διονύσης Καρακάιδος σκοτώνει έναν Αλβανό.

* Τον Ιούνιο του 1996 ο αγροφύλακας Αθ. Μάτος σκοτώνει τον 20χρονο Φαντίλ Ναμπούζι για δύο καρπούζια που πήγε ο τελευταίος να κλέψει.

* Τον Νοέμβριο του 1996 σε «επιχείρηση» της Αστυνομίας έξω από τη Λιβαδειά για τον εντοπισμό φυγόδικου ο αστυφύλακας Δημήτρης Τρίμης πυροβόλησε σχεδόν εξ επαφής και σκότωσε τον 45χρονο Τσιγγάνο Τάσο Μουράτη μπροστά στα μάτια ενός από τα τρία παιδιά του.

* Τον Αύγουστο του 1998 στον Πειραιά ο ανθυπαστυνόμος Δημήτρης Τσαγκράκος πυροβόλησε και σκότωσε τον 26χρονο Ηλία Μέξη έξω από το τμήμα Μεταγωγών επειδή δεν σταμάτησε σε σήμα του για έλεγχο.

* Τον Οκτώβριο του 1998 στο κέντρο της Θεσσαλονίκης ο ανθυπαστυνόμος Κυριάκος Βαντούλης σκότωσε τον 17χρονο Γιουγκοσλάβο μαθητή Μάρκο Μπουλάτοβιτς, ο οποίος επισκεπτόταν με συμμαθητές του την Ελλάδα.

* Τον Φεβρουάριο του 2000 στη Λούτσα ο υπαστυνόμος Θοδωρής Χαλουλάκος πυροβολεί αυτοκίνητο στο οποίο επέβαιναν τέσσερις νέοι, επειδή όπως είπε «τους θεώρησε ύποπτους για διακίνηση ναρκωτικών». Η σφαίρα καρφώθηκε στη σπονδυλική στήλη του 18χρονου μαθητή Σωτήρη Κατσιώτη και τον άφησε παράλυτο.

* Τον Μάρτιο του 2000 στην Ανω Πόλη Θεσσαλονίκης ο 18χρονος ομογενής από την πρώην ΕΣΣΔ Νικόλαος Λεωνίδης έπεσε νεκρός από τα πυρά του αστυνομικού Γιώργου Ατματζίδη, γιατί δεν σταμάτησε σε σήμα για έλεγχο.

* Τον Οκτώβριο του 2001 στο Ζεφύρι ο αστυφύλακας της Αμεσης Δράσης Γ. Τυλιανάκης πυροβόλησε στο κεφάλι τον αθίγγανο Μαρίνο Χριστόπουλο, 21 ετών, επειδή δεν σταμάτησε σε μπλόκο.

* Τον Νοέμβριο του 2001 στην πλατεία Αμερικής ο αστυφύλακας Γιάννης Ριζόπουλος πυροβόλησε στο κεφάλι τον 20χρονο Αλβανό Σεντγκάκ Σελνίκου μέσα σε καφετέρια, όταν απείλησε με μαχαίρι τον ίδιον και άλλους τέσσερις συναδέλφους του που είχαν ήδη προτεταμένα τα όπλα τους.

* Τον Δεκέμβριο του 2003 ο 22χρονος Ηρακλής Μαραγκάκης πυροβολείται στο κεφάλι από άνδρες του Τμήματος Αστυνομικών Επιχειρήσεων Ρεθύμνου, γιατί το αυτοκίνητο που επέβαινε μαζί με δυο άλλους νεαρούς δεν σταμάτησε για έλεγχο. Μ.Δ.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 08/12/2008


Φυσικά, για όσα γίνονται το θέμα είναι πολύ πιο βαθύ, δεν πρόκειται για τον κακό μπάτσο που σκότωσε ένα παιδί, πλέον είναι σαφές αυτό. Είναι πολλά παραπάνω, είναι μία κοινωνία που νοσεί, που είναι σάπια ως το μεδούλι. Και είναι και η "δημοκρατία" βέβαια...